Χαμόγελα με Φίλτρο, Σιωπή με Βάρος
Είσαι μια ψυχή γεμάτη σκέψεις και βάρη, αλλά η εικόνα σου στον κόσμο δείχνει μόνο χαμόγελα. Οι φωτογραφίες σου είναι γεμάτες χρώματα, φίλτρα και στιγμές που φαίνονται ευτυχισμένες. Όμως, πίσω από αυτές, υπάρχει ένα βλέμμα που κουβαλάει κούραση, φόβο και μοναξιά.Βλέπεις, μεγάλωσες σε έναν κόσμο που σου έμαθε ότι η ευτυχία είναι θέμα επίδειξης. Πρέπει να δείχνεις καλά, να γελάς, να μαζεύεις likes και καρδούλες. Αλλά τι γίνεται όταν κλείνεις την οθόνη; Τι γίνεται όταν μένεις μόνος με τον εαυτό σου; Υπάρχουν στιγμές που κοιτάς τον καθρέφτη και δεν αναγνωρίζεις το πρόσωπο που βλέπεις.
Ξέρεις πως δεν είσαι ο μόνος. Όλοι γύρω σου προσπαθούν να γεμίσουν το κενό με εικόνες, να καλύψουν τη θλίψη με χαρούμενες λεζάντες. Είναι μια συλλογική αυταπάτη. Μια γενιά που ποστάρει στιγμές χαράς ενώ στο βάθος ζητάει βοήθεια.
Αν, όμως, κοιτάξεις πέρα από τα φίλτρα, αν αφήσεις τον εαυτό σου να πει την αλήθεια, ίσως βρεις κάτι πιο σημαντικό. Δεν χρειάζεται να είσαι τέλειος για να είσαι αγαπητός. Δεν χρειάζεται να είσαι χαρούμενος για να είσαι ανθρώπινος. Να θυμάσαι, το φως ξεκινάει όταν παραδέχεσαι το σκοτάδι.
