Το Κλειδί στην Κωλότσεπή Σου
Να ξέρεις πως το κλειδί της φυλακής σου είναι στην κωλότσεπή σου. Πάντα ήταν εκεί. Το νιώθεις, έτσι δεν είναι; Σε πιέζει όταν κάθεσαι, όταν περπατάς. Σε ενοχλεί, αλλά ποτέ δεν αποφάσισες να το βγάλεις. Έχεις μάθει να ζεις μ’ αυτό. Ένα βάρος που έγινε συνήθεια, σχεδόν κομμάτι σου.
Κι όμως, κάθε τόσο το νιώθεις να σου θυμίζει την παρουσία του. Το μέταλλο εμποδίζει τις κινήσεις σου. Αλλά εσύ; Εσύ το αφήνεις εκεί. Γιατί; Από φόβο; Από αναβλητικότητα; Ή μήπως γιατί σε κάποιο επίπεδο σε βολεύει αυτή η φυλακή σου; Έχεις πείσει τον εαυτό σου πως είναι πιο ασφαλές να παραμένεις μέσα.
Μα ξέρεις πια την αλήθεια, κι αυτή η γνώση είναι η μεγαλύτερη σου πρόκληση. Δεν μπορείς να προσποιείσαι πως δεν υπάρχει κλειδί. Δεν μπορείς να ισχυρίζεσαι πως είσαι ανήμπορος. Το κλειδί είναι δικό σου. Δικό σου να το χρησιμοποιήσεις.
Αν αποφασίσεις να το κάνεις.
Τι περιμένεις λοιπόν; Θα το αφήσεις εκεί να βαραίνει λίγο ακόμα, να σου θυμίζει την ελευθερία που φοβάσαι να διεκδικήσεις; Ή θα βάλεις το χέρι στην τσέπη, θα το πιάσεις, και θα γυρίσεις το κλειδί στην κλειδαριά;
Η απόφαση είναι δική σου. Ήταν πάντα δική σου.
Mr Post Fluxus
