Το Χέρι, το Αυτί, η Καρδιά
(σκέψεις του Mr Post Fluxus)Οι άνθρωποι δεν είναι παζλ για να λύσεις ούτε σπασμένα αντικείμενα που χρειάζονται επιδιόρθωση. Είναι μυστήρια. Είναι σιωπές που φωνάζουν. Είναι βλέμματα που ψάχνουν όχι για απαντήσεις, αλλά για μια παρουσία, για μια ζεστασιά που δεν εξηγείται με λέξεις.
Όταν ο Μικρός Πρίγκιπας μιλά για ένα χέρι, ένα αυτί, μια καρδιά, δεν μιλά για υπεράνθρωπους. Μιλά για εκείνους που έχουν το θάρρος να είναι άνθρωποι. Εκείνους που απλώνουν το χέρι τους, όχι από υποχρέωση, αλλά επειδή ξέρουν πως μια αφή μπορεί να σταματήσει μια πτώση.
Το αυτί δεν είναι απλώς όργανο της ακοής· είναι η πύλη της κατανόησης. Να ακούς κάποιον, πραγματικά να τον ακούς, σημαίνει να γίνεσαι καθρέφτης του κόσμου του, ακόμα κι αν αυτός ο κόσμος είναι γεμάτος θραύσματα. Είναι η σιωπή που μιλάει, η αποδοχή που δεν διακόπτει.
Και η καρδιά; Η καρδιά δεν είναι απλώς ένα όργανο που χτυπά. Είναι το έδαφος όπου φυτρώνει η ενσυναίσθηση. Είναι η δύναμη να μοιραστείς τον πόνο του άλλου χωρίς να προσπαθήσεις να τον διορθώσεις, χωρίς να φοβάσαι να τον νιώσεις.
Ζούμε σε έναν κόσμο γεμάτο συμβουλές, γεμάτο λύσεις που μας προσφέρονται γρήγορα και επιφανειακά, σαν τσιρότα για πληγές που αιμορραγούν βαθειά. Μα οι άνθρωποι δεν χρειάζονται τσιρότα. Χρειάζονται χέρια που θα κρατήσουν το βάρος τους, αυτιά που θα αντέξουν τη θύελλα των σκέψεών τους και καρδιές που θα χτυπήσουν στον ίδιο ρυθμό με τη δική τους.
Ο Μικρός Πρίγκιπας το ήξερε αυτό. Ήξερε πως η πραγματική εγγύτητα δεν χτίζεται με λέξεις, αλλά με παρουσία. Όταν στέκεσαι εκεί, αμίλητος, όχι για να πεις τι είναι σωστό, αλλά για να δείξεις πως είσαι εκεί.
Αυτό το χέρι, αυτό το αυτί, αυτή η καρδιά... Είναι τα πιο μεγάλα έργα τέχνης που μπορείς να δημιουργήσεις. Όχι με πινέλα, όχι με σμίλες, αλλά με τη δική σου ανθρωπιά.
