Η Τέχνη μου δεν σου ανήκει και δεν μου ανήκει. Κι αν τα μάτια σου δεν βλέπουν, δεν πειράζει – κλείσε τα. Νιώσε. Η Τέχνη είναι πιο απλή απ’ όσο θέλουμε να την κάνουμε. Δεν ψάχνει την αποδοχή σου, ούτε περιμένει το νόημά της να περάσει από τον δικό μου κόσμο στον δικό σου. Σου μιλάει με το δικό της τρόπο και μόνο η ψυχή σου ξέρει πώς να ακούσει.
Ό,τι βγαίνει από το χέρι μου δεν είναι εκεί για να σου πει κάτι συγκεκριμένο. Η Τέχνη δεν είναι εγχειρίδιο οδηγιών. Είναι εκεί για να σου δείξει τον δικό σου παράδεισο, την κόλασή σου, ή ό,τι υπάρχει ανάμεσα. Άσε τις εξηγήσεις. Η Τέχνη είναι ζωή, και η ζωή δεν εξηγείται. Είναι χάρισμα που ξεφεύγει από κάθε "πρέπει" και "είναι". Αγκάλιασέ την ή αγνόησέ την. Μάθε να χάνεσαι σε αυτή, να βλέπεις τον εαυτό σου μέσα της.
Δεν χρειάζεται να ρωτάς "τι θέλει να πει ο ποιητής". Απόλαυσέ την σαν να είναι ένα τραγούδι που παίζει κάπου μακριά και περνά μέσα σου σαν τον άνεμο. Η Τέχνη δεν κάνει δηλώσεις. Η Τέχνη είναι η ίδια η ζωή. Είναι μια στιγμή στον άπειρο χρόνο, όπως κι εμείς. Και αυτή η στιγμή είναι ελεύθερη, όπως πρέπει να είμαστε κι εμείς.
Mr Post Fluxus
Εικόνα από το IFPA6 Δράμα
