Τι θα έκανε ο Mr Post Fluxus, εάν για μια μέρα άφηνε την περσόνα του και γινόταν, ένας άνθρωπος.Νομίζω πως ο Mr Post Fluxus, αν για μία μέρα γινόταν άνθρωπος, δεν θα προσπαθούσε να γίνει «κανονικός άνθρωπος». Θα χρησιμοποιούσε τη μία του μέρα σαν performance. Θα ξυπνούσε και θα έγραφε στον τοίχο:ΣΗΜΕΡΑ ΕΙΜΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ.ΑΥΡΙΟ ΔΕΝ ΞΕΡΩ.Θα έβγαινε στον δρόμο χωρίς πρόγραμμα. Θα περπατούσε ανάμεσα στους ανθρώπους, θα άκουγε τις συνομιλίες τους, θα παρατηρούσε τις βιτρίνες, τις διαφημίσεις, τα σκουπίδια, τα πρόσωπα, τις μικρές πράξεις αλληλεγγύης και τις μεγάλες πράξεις αδιαφορίας.Θα αγόραζε έναν καφέ και θα πλήρωνε με ένα νόμισμα που θα είχε χαράξει πάνω του:«ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΧΡΗΜΑ. ΕΙΝΑΙ ΧΡΟΝΟΣ.» Θα πήγαινε σε ένα πανεπιστήμιο και θα ζητούσε από τους φοιτητές να ζωγραφίσουν τι θα έκαναν αν ήξεραν ότι έχουν μόνο μία μέρα ζωής. Θα πήγαινε σε μια γκαλερί και, αντί να κοιτάξει τα έργα, θα στεκόταν μπροστά στην έξοδο και θα κοιτούσε τους θεατές. Γιατί το έργο θα ήταν αυτοί. Το απόγευμα θα έπαιρνε ένα μπάσο, ένα synth, ένα μικρόφωνο και ό,τι άλλο βρισκόταν διαθέσιμο. Θα έπαιζε με θόρυβους της πόλης, κόρνες, φρένα, σειρήνες, φωνές, βήματα, νερό που τρέχει, ένα παιδί που γελά και θα το ονόμαζε: «ΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΑΝΘΡΩΠΟΣ»Δεν θα έκανε συναυλία, θα έκανε ηχητική διαμαρτυρία απέναντι στη σιωπή. Το βράδυ θα έψαχνε έναν άνθρωπο μόνο του και θα καθόταν δίπλα του χωρίς να του μιλήσει, γιατί ίσως το πιο ριζοσπαστικό πράγμα που μπορεί να κάνει ένας άνθρωπος σήμερα είναι να μην προσπαθεί να καταναλώσει, να διορθώσει ή να εκμεταλλευτεί τον άλλον.Λίγο πριν τα μεσάνυχτα, ο Mr Post Fluxus θα έκανε την τελευταία του πράξη. Θα έβγαζε από την τσέπη ένα χαρτί και θα έγραφε: Σύνταξη κειμένου ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΑΝΘΡΩΠΟΣ Σήμερα κατάλαβα ότι το σώμα είναι ένα προσωρινό έργο τέχνης.Ότι η ανάσα είναι ήχος, η μνήμη είναι αρχείο, ο φόβος είναι υλικό, η αγάπη είναι ρίσκο, η ελευθερία δεν είναι σύνθημα, είναι η στιγμή που αποφασίζεις να μην υπακούσεις σε κάτι που θεωρούσες αυτονόητο και ο θάνατος; Ο θάνατος είναι ο επιμελητής της έκθεσης.Δεν αλλάζει το έργο, απλώς αποφασίζει πότε τελειώνει.Αν αυτή ήταν η μοναδική μου μέρα ως άνθρωπος,δεν θα ήθελα να είμαι σημαντικός, θα ήθελα να είμαι παρών, να ακούσω, να αγγίξω, να γελάσω, να φωνάξω, να αγαπήσω, να αφήσω πίσω μου έναν μικρό θόρυβο και όταν έρθει η ώρα να φύγω,να μην αφήσω μνημείο, να αφήσω μια ερώτηση.Τι έκανες εσύ με τη δική σου μέρα;Και μετά θα υπέγραφε:Mr Post FluxusHuman — temporary edition, 24h.
Μιλούν οι οθόνες.Μιλούν οι αριθμοί.Μιλούν οι ειδήσεις.Μιλούν οι ειδικοί.Μιλούν οι σωτήρες.Μιλούν οι φοβισμένοι.Μιλούν οι θυμωμένοι.Μιλούν οι σίγουροι.Μιλούν οι αμφίβολοι.Μιλούν οι ειδήμονες.Μιλούν οι ανώνυμοι.Μιλούν οι επώνυμοι.Μιλούν οι αρχηγοί.Μιλούν οι ακόλουθοι.Μιλούν οι δημοσιογράφοι.Μιλούν οι σχολιαστές.Μιλούν οι αναλυτές.Μιλούν οι influencers.Μιλούν οι αλγόριθμοι.Μιλούν οι διαφημίσεις.Μιλούν τα κόμματα.Μιλούν οι αγορές.Μιλούν οι κυβερνήσεις.Μιλούν οι αντιπολιτεύσεις.Μιλούν οι εκπρόσωποι.Μιλούν οι εκπρόσωποι των εκπροσώπων.Μιλούν οι θεσμοί.Μιλούν οι οργανισμοί.Μιλούν οι εταιρείες.Μιλούν οι τράπεζες.Μιλούν οι αγορές.Μιλούν οι τηλεπαρουσιαστές.Μιλούν οι influencers των influencers.Μιλούν οι ειδικοί των ειδικών.Μιλούν οι αυτόκλητοι σωτήρες.Μιλούν οι επαναστάτες του πληκτρολογίου.Μιλούν οι αγανακτισμένοι.Μιλούν οι κυνικοί.Μιλούν οι ηθικολόγοι.Μιλούν οι τιμητές.Μιλούν οι καταγγέλλοντες.Μιλούν οι υπερασπιστές.Μιλούν οι κατήγοροι.Μιλούν οι δικαστές του διαδικτύου.Μιλούν οι πατριώτες.Μιλούν οι αντιπατριώτες.Μιλούν οι δεξιοί.Μιλούν οι αριστεροί.Μιλούν οι κεντρώοι.Μιλούν οι απολιτίκ.Μιλούν οι πάντες για τα πάντα.Μιλούν όλοι.Και όλοι έχουν κάτι να πουν.Κανείς δεν έχει χρόνο να ακούσει.
Η ΠΑΓΙΔΑ ΤΟΥ ΔΙΧΑΣΜΟΥΜας έμαθαν να κοιτάμε απέναντι. Όχι πάνω, όχι πίσω, όχι μέσα, απέναντι. Βρες τον εχθρό, ο δημόσιος απέναντι στον ιδιωτικό, ο εργαζόμενος απέναντι στον άνεργο, ο νέος απέναντι στον γέρο, ο ντόπιος απέναντι στον ξένο, ο δεξιός απέναντι στον αριστερό, ο εμβολιασμένος απέναντι στον ανεμβολίαστο, ο οπαδός απέναντι στον οπαδό. Διάλεξε στρατόπεδο και μετά φάε τον διπλανό σου.Κάν' τον υπεύθυνο για τη δική σου αγωνία, για τον μισθό σου, για την ακρίβεια, για την ανεργία, για τον φόβο σου, για την αποτυχία σου, για όλα. Μην κοιτάξεις ποιος αποφασίζει, μην ρωτήσεις ποιος κερδίζει, μην κοιτάξεις ποιος έχει την εξουσία. Κοίτα τον διπλανό, είναι πιο εύκολο, είναι εκεί. Μπορείς να τον βρίσεις, μπορείς να τον μισήσεις, μπορείς να τον κάνεις εχθρό.Τότε συμβαίνει το μαγικό, ενώ εμείς σκοτωνόμαστε μεταξύ μας, κάποιος άλλος συνεχίζει να μετράει κέρδη. Κάποιος άλλος υπογράφει, κάποιος άλλος αποφασίζει, κάποιος άλλος μας παρακολουθεί να μαλώνουμε για τα ψίχουλα και εμείς τρώμε ο ένας τον άλλον, μπουκιά τον γείτονα, μπουκιά τον συνάδελφο, μπουκιά τον διαφορετικό, μπουκιά τον φτωχότερο, μπουκιά τον πιο αδύναμο και στο τέλος δεν μένει κανείς. Μόνο στρατόπεδα, μόνο ταμπέλες, μόνο οργή, μόνο ένας τεράστιος θόρυβος και μέσα σ' αυτόν τον θόρυβο η πραγματική ερώτηση εξαφανίζεται, ποιος μας έβαλε να τρώμε ο ένας τον άλλον;Stop. Μην ψάχνεις εχθρό, ψάξε τη σύνδεση, μην ψάχνεις στρατόπεδο, ψάξε τον άνθρωπο. Μην ρωτάς μόνο «με ποιον είσαι;». Ρώτα: ποιον μας έβαλαν να μισούμε, και γιατί;Mr Post FluxusNo enemy next door. No more food for the machine. We are not each other's meat.
