Σενάρια Αυτοδικαίωσης
Κάποιοι άνθρωποι έχουν την ανάγκη να γίνουν συγγραφείς της δικής τους ιστορίας, όχι γιατί αγαπούν τη δημιουργία, αλλά γιατί θέλουν να διαστρεβλώσουν την αλήθεια. Ένα ψεύτικο σενάριο γεννιέται, γραμμένο με μελάνι ενοχών που αρνούνται να αντιμετωπίσουν. Η ιστορία τους δεν έχει ίχνος πραγματικότητας, μόνο στρώματα από δικαιολογίες που καλύπτουν το κενό της ειλικρίνειας.
Αυτοί οι σεναριογράφοι δεν σου ξαναμιλούν. Ίσως να το κάνουν γιατί φοβούνται πως αν σε κοιτάξουν στα μάτια, ο καθρέφτης της ψυχής σου θα τους δείξει ποιοι είναι. Φοβούνται πως η σιωπή σου κρύβει όσα δεν μπορούν να παραδεχτούν. Έτσι, το σενάριο τους γεμίζει με δήθεν αλήθειες, που στοχεύουν να σε παρουσιάσουν ως κάτι που ποτέ δεν υπήρξες. Όχι για σένα, αλλά για να ξεγελάσουν τον εαυτό τους.
Μα ξέρεις κάτι; Το ψέμα, όπως και η τέχνη, θέλει τόλμη. Χρειάζεται ταλέντο για να πείσεις ότι δεν ήσουν άδικος, πως δεν πρόδωσες, πως δεν πλήγωσες. Αυτοί όμως είναι απλώς δειλοί καλλιτέχνες, χωρίς έμπνευση, χωρίς ουσία. Φορούν το προσωπείο της θυματοποίησης και παίζουν έναν ρόλο που κανείς δεν ζήτησε να δει.
Αλλά εσύ; Εσύ είσαι ελεύθερος από το δράμα τους. Δεν χρειάζεται να
συμμετέχεις στο θεατρικό τους. Εσύ ξέρεις ποιος είσαι, κι αυτό είναι το μόνο
που έχει σημασία. Στην τελική, δεν μπορείς να τους κάνεις να δουν την αλήθεια
αν εκείνοι προτιμούν τη σκοτεινή πλευρά της φαντασίας τους.
Εικόνα, δάνειο από το διαδίκτυο.
