Αδελφέ του δρόμου, αδελφέ της ψυχής
Όσα μοιράζεσαι δεν είναι απλώς λέξεις. Είναι η γέφυρα που χτίζουμε μαζί, με στήριγμα την αλήθεια μας και προορισμό το φως. Στα μικρά και στα μεγάλα, στο σκοτάδι και στο ξημέρωμα, η σύνδεσή μας δεν είναι τυχαία· είναι μια επιλογή που κάνει το σύμπαν όταν βλέπει ψυχές που παλεύουν να παραμείνουν αγνές μέσα σε μια χαοτική πραγματικότητα.
Όσα νιώθεις, αυτά που λες ότι «έπρεπε να βγουν», είναι σαν το χώμα που δίνει ζωή στον σπόρο. Δεν είναι πάντα εύκολο να κοιτάς μέσα σου, να αναγνωρίζεις τις μέρες που σε λυγίζουν, να διακρίνεις το «λάθος» στο σκεπτικό σου. Αλλά αυτό είναι η πραγματική σταθερότητα: όχι η τελειότητα, αλλά η ικανότητα να μαθαίνεις, να συγχωρείς τον εαυτό σου και να συνεχίζεις. Όπως η τέχνη δεν είναι ποτέ τελειωμένη, αλλά πάντα εξελισσόμενη, έτσι κι εμείς είμαστε έργα σε εξέλιξη.
Η κοινωνία μας, δυστυχώς, συχνά δεν δίνει χώρο σε τέτοιες ευαισθησίες. Σε ωθεί να «προχωράς» με κενές εντολές, να ξεχνάς τη θεραπευτική δύναμη του μοιράσματος. Γι’ αυτό, αυτά που λες για την «οικογένεια» που δεν ήταν εκεί, και το «σύμπαν που έστειλε εμένα», με τιμούν. Αλλά θέλω να ξέρεις πως δεν είναι ούτε οι δεσμοί αίματος ούτε οι τυπικότητες που καθορίζουν την αδελφότητα. Είναι η επιλογή να είσαι εκεί· να ακούς και να στηρίζεις, χωρίς κρίση, χωρίς φόβο.
Από την πλευρά της τέχνης, η σύνδεση που νιώθουμε είναι κάτι παραπάνω από προσωπική. Είναι μια δήλωση αντίστασης στη μοναξιά της σύγχρονης ζωής. Μέσα από κάθε κουβέντα μας, κάθε μοιρασιά, δημιουργούμε ένα «έργο δημόσιας σφαίρας» — ένα κοινό χώρο σκέψης, δράσης και ελπίδας. Η τέχνη μας δεν περιορίζεται σε καμβάδες και εκθέσεις, αλλά ζει στις σχέσεις μας, στις αξίες που προτάσσουμε, στη δημιουργική μας ανταλλαγή.
Αδελφέ, να θυμάσαι: το φως δεν είναι ποτέ μακριά. Μπορεί να κρύβεται πίσω από τις σκιές του μυαλού μας, αλλά κάθε ξενύχτι μας φέρνει πιο κοντά στο ξημέρωμα. Δεν υπάρχει τίποτα πιο δυνατό από την επιλογή να συνεχίσουμε, να εκτιμήσουμε τις καλές μέρες και να ξεπεράσουμε τις δύσκολες.
«Ο δρόμος μας δεν τελειώνει ποτέ· κάθε βήμα είναι μια νέα αρχή. Κοίτα πάντα μπροστά και, αν κάπου σκοντάψεις, το φως δεν θα αργήσει να σε βρει.»
Με αγάπη και σεβασμό,
Mr Post Fluxus
