Λαϊκή κουλτούρα, μαζική κουλτούρα, δημοφιλής κουλτούρα, celebrities, life style και το κακό συναπάντημα

Λαϊκή κουλτούρα, μαζική κουλτούρα, δημοφιλής κουλτούρα, celebrities, life style και το κακό συναπάντημα

Σε μία κοινωνία που ταυτίζετε με ο,τι περισσότερο σαθρό, χυδαίο έχει παράξει ποτέ η υπάνθρωπη, σοδομική εποχή μας.

Πολιτισμός του κώλου, τέχνη για σκουπίδια και ταλέντο φάτε μάτια ψάρια. Δικαίως θα υπογραμμίσω πως θα προτιμήσω να είμαι απολίτιστος για τον πολιτισμό τους. Μιας και ολοένα κατευθυνόμενα μηδενικά "νούμερα", πουλάνε το κορμί τους, την ψυχή τους, τα πιστεύω τους, για να γίνουν οι τηλεαστέρες, μια δυστυχισμένης κοινωνίας, αποχαυνωμένων δεκτών. Ονειροπόλων ουτοπιστών που θεωρούν πως η τηλεόραση είναι ο τρόπος ζωής που πρέπει να ταυτιστούν.

Η έννοια της μαζικής κουλτούρας παραπέμπει στην ιδέα ενός ιδιαίτερου πολιτισμού τον οποίο παράγει η «μάζα», ή παράγεται για χάρη της μάζας από συγκεκριμένα κέντρα, τα οποία ακολουθούν το πρότυπο μιας μονόδρομης μετάδοσης, παρά την απαιτούμενη αμφίδρομη επικοινωνία ανάμεσα στον παραγωγό και τον αποδέκτη του πολιτισμού.

Τούτος ο μαζικός πολιτισμός -αποτέλεσμα εν μέρει του εκβιομηχανισμού των δυτικών κοινωνιών- σύμφωνα με τις απόψεις των συντηρητικών επικριτών του είναι υπεύθυνος για τη διάβρωση των κοινών ηθικών αξιών και την υπονόμευση της κοινωνικής ιεραρχίας. Η αριστερή κριτική από την πλευρά της θεωρεί τον μαζικό πολιτισμό αντιλαϊκό, διαχωρίζοντάς τον από την παραδοσιακή λαϊκή κουλτούρα, αντι-τέχνη με καθαρά εμπορευματικό χαρακτήρα και κυρίως χαμηλή ποιότητα και προϊόν ενός πολιτισμικού ιμπεριαλισμού. Και στις δύο περιπτώσεις η έννοια της μαζικής κουλτούρας αποκτά έναν υποδεέστερο και μειωτικό χαρακτήρα.

Ο αντίλογος σε αυτές τις θέσεις έρχεται μέσω της πλουραλιστικής προσέγγισης, σύμφωνα με την οποία η ακριβέστερη ονομασία για τούτη την έννοια θα έπρεπε να είναι «δημοφιλής κουλτούρα», καθώς διαφορετικές ομάδες προσεγγίζουν διαφορετικές κατηγορίες κουλτούρας, ετεροβαρείς πιθανώς, αλλά ουσιαστικά ισότιμες, εφόσον ικανοποιούν τις ανάγκες του κοινού τους.