Η Αυτοβιογραφία του Καλλιτέχνη
Στα επίσημα έγγραφα, ζωή ως πρόζα, φωτογραφικό υλικό σε σωρό, συνεχούς ροής σε ποτάμι σταματημένο.Άνθρωπος ίδιος, αλλά ξένος, σε ένα κοινωνικό πλαίσιο, κρατικό, ταξικά προσδιορισμένο.
Καλλιτέχνης, δημιουργεί μύθους προσωπικούς, μιας αυτοβιογραφίας, με άτομα συνδράμει μιας άλλης εποχής που σταμάτησε, αλλά υπάρχει.
Μεταφράζει τη ζωή σε ατομικά έργα, η μερική αλήθεια γίνεται σύμπαν του ίδιου.
Μυθολογίες προσωπικές, όπως τα όνειρα της νύχτας, αλλά ο καλλιτέχνης παραθέτει νόημα στην ύπαρξη του κόσμου.
Η μεταφορά των στιγμών, έργα καλλιτεχνικά, δημιουργεί εικόνες, όπου η ζωή φωτίζει πτυχές πραγματικής ανέχειας.
Σε πίνακες ψηφιακούς, το παρελθόν αναδιαμορφώνεται με τεχνητή νοημοσύνη στο σήμερα. Αυτοεικόνα, πολλαπλές μορφές ενσωματωμένες σε ένα κάματο του τίποτα.
Αλλοιώνει τη φωτογραφία, δημιουργεί προσωπογραφίες αλάνθαστες, ως μια πολύστρωματική, αντιφατική αλήθεια που ποτέ δεν λέχθηκε.
Κανείς δεν είναι μόνο ένα μονοκόμματο γίγνεσθαι. Είναι πολλαπλές εκδοχές, όψεις, χαρακτήρες που αναδύονται.
Πίνακες που αποκαλύπτονται, ως σύνθεση διαφορετικών συναφών συγκρούσεων.
Κάθε πρόσωπο, ατελείωτο, σε συνεχή εξέλιξη, ως μίας ασυνέχειας που ζωντανεύει σε κόσμο ψεύτικο.
Έργο του Γιάννη Σταμενίτη
Ψηφιακή επεξεργασία εικόνας
"Η Αυτοπροσωπογραφία Ενός Περαστικού"
2016
