Τους βρήκαμε. Είχα μια διαίσθηση, ξέρεις, πως αυτή η στιγμή θα ερχόταν. Μόνο που δεν ένιωσα καμία ανακούφιση. Δεν ένιωσα το μεγάλο δέος που υπόσχονταν τα βιβλία επιστημονικής φαντασίας. Μήπως φταίει που τους έψαχνα πάντα μέσα μου και όχι έξω; Ήταν τελικά οι εξωγήινοι μια μεταφορά για κάτι που φοβόμουν να αντιμετωπίσω;Είμαι σίγουρος πως θα κάνουν την ανακοίνωση όταν τους βολεύει. Εκλογές, στρατηγικές κινήσεις. Οι αστρονόμοι θα πάρουν το χειροκρότημα, αλλά εγώ αναρωτιέμαι – τι θα σημαίνει πραγματικά; Για εμένα, για εσένα, για όλους μας. Θα μας ενώσει ή θα συνεχίσουμε να είμαστε το ίδιο αποξενωμένοι; Ίσως δεν είναι οι εξωγήινοι που μας παρακολουθούν. Ίσως παρακολουθούμε εμείς τον εαυτό μας, σε μια ταινία που έχει παιχτεί χιλιάδες φορές.
Κι αν οι εξωγήινοι είναι εδώ, κι αν μας παρατηρούν, τι βλέπουν άραγε; Μια ανθρωπότητα που φοβάται τον εαυτό της, που ακόμα δεν έχει βρει την τόλμη να κοιτάξει τον καθρέφτη.
Λοιπόν, το έμαθες κι εσύ; Οι εξωγήινοι, λέει, είναι εδώ. Μη ανθρώπινη νοημοσύνη εντοπίστηκε στον γαλαξία μας, λένε οι αστρονόμοι. Και εγώ, από την πλευρά μου, αναρωτιέμαι: ποια είναι η πραγματική είδηση εδώ;
Είναι πραγματικά η ύπαρξη εξωγήινων που μας εκπλήσσει ή η αναπόφευκτη αντίδραση του κόσμου που μας αφήνει παγερά αδιάφορους; Η ανάγκη μας να προσδιορίσουμε τον 'άλλο' – είτε εξωγήινος, είτε γείτονας, είτε οποιοσδήποτε ξένος – ως κάτι που πρέπει να ορίσουμε και να ελέγξουμε. Αν τελικά έρθουν, θα τους υποδεχθούμε με ένα μείγμα φόβου και περιέργειας. Αλλά θα είναι αυτή η ίδια περιέργεια που έχει καταστρέψει τόσους πολιτισμούς, τόσους κόσμους. Η ίδια που χρησιμοποιούμε για να αιχμαλωτίζουμε, να αναλύουμε, να αποσπούμε ό,τι μπορούμε από το άγνωστο.
Και γιατί τώρα; Γιατί να επιλέξουν να κάνουν την ανακοίνωση αυτή τη στιγμή, κοντά στις εκλογές, όπως λέει ο Simon Holland; Ίσως γιατί κάθε μεγάλη αποκάλυψη χρειάζεται ένα ιδανικό περιτύλιγμα. Τα παγκόσμια γεγονότα κατασκευάζονται ώστε να γίνουν αναπόφευκτα κομμάτια της ανθρώπινης καθημερινότητας – γρήγορα, αδιάφορα, σαν άλλη μία είδηση που θα ξεχαστεί μέσα σε λίγες μέρες. Αν τελικά μάθουμε για τους εξωγήινους, θα είναι ένα ακόμα γεγονός ανάμεσα στα δεκάδες που καταναλώνουμε. Και ο κόσμος θα συνεχίσει, όπως πάντα.
Αλλά αναρωτιέμαι, τι είναι πιο εξωγήινο; Η νοημοσύνη που προσπαθούμε να βρούμε εκεί έξω, ή η δική μας ανθρώπινη συνείδηση που αρνείται να κατανοήσει τη σημασία της ζωής; Θα ήταν πιο τρομακτικό να βρούμε όντως εξωγήινους ή να ανακαλύψουμε πως είμαστε ολομόναχοι σε αυτόν τον απέραντο γαλαξία;
Στην ουσία, αυτό που μας κρατά δέσμιους δεν είναι η έλλειψη επαφής με το σύμπαν. Είναι η άρνησή μας να δούμε τον ίδιο τον εαυτό μας. Κι έτσι, με κάθε νέα ανακάλυψη, αντί να διευρύνουμε το πεδίο της γνώσης μας, διευρύνουμε το πεδίο της ψευδαίσθησής μας. Μήπως λοιπόν τελικά οι εξωγήινοι είμαστε εμείς; Μήπως ήρθε η ώρα να δούμε την ανθρώπινη φυλή σαν έναν αστείο, παράδοξο και εξωγήινο πολιτισμό; Θα περιμένουμε τους αστρονόμους να μας πουν αν είμαστε 'μόνοι', αλλά ίσως η απάντηση ήταν πάντα μπροστά μας. Απλώς δεν είχαμε την τόλμη να την αποδεχτούμε.
Mr Post Fluxus
