Το Φως: Κυριολεκτικά, Μεταφορικά και Εννοιολογικά μέσα από την Τέχνη
Το φως είναι μια έννοια που αγκαλιάζει κάθε πτυχή της ζωής μας, τόσο κυριολεκτικά όσο και μεταφορικά. Στην κυριολεξία, το φως είναι η πηγή ενέργειας που δίνει ζωή στον κόσμο μας. Χωρίς αυτό, η φύση δεν θα μπορούσε να αναπτυχθεί, και η ανθρωπότητα θα παρέμενε εγκλωβισμένη στο σκοτάδι. Το φως μάς επιτρέπει να βλέπουμε τον κόσμο γύρω μας, να αντιλαμβανόμαστε τα χρώματα, τις μορφές, την ομορφιά.Μεταφορικά, το φως είναι η φώτιση, η γνώση, η αποκάλυψη της αλήθειας. Είναι εκείνη η στιγμή που η σκέψη ανοίγει και κατανοεί κάτι βαθύ, σημαντικό. Όταν λέμε ότι κάποιος “βλέπει το φως”, αναφερόμαστε στη συνειδητοποίηση, στη διαύγεια που έρχεται όταν το μυαλό μας αποκτά πρόσβαση σε νέα δεδομένα, σε νέες ιδέες. Το φως είναι η κατανόηση που διαλύει τα πέπλα της άγνοιας, του φόβου και του σκοταδιού.
Εννοιολογικά, το φως της τέχνης είναι εκείνο που αποκαλύπτει την ουσία της ανθρώπινης ύπαρξης. Η τέχνη είναι ο φακός που μας επιτρέπει να δούμε τον κόσμο με νέους τρόπους. Είναι το μέσο που φέρνει στο φως ό,τι είναι κρυμμένο, καταπιεσμένο ή παρεξηγημένο. Όταν ένας καλλιτέχνης δημιουργεί, προσπαθεί να φωτίσει μια πλευρά της ζωής που οι άλλοι ίσως δεν έχουν δει ή δεν έχουν αντιληφθεί πλήρως.
Το φως στην τέχνη, είτε είναι το φως της ζωγραφικής, της γλυπτικής, της λογοτεχνίας ή της μουσικής, αποκαλύπτει τις αποχρώσεις της ανθρώπινης εμπειρίας. Με το φως, ο καλλιτέχνης μεταφέρει συναισθήματα, νοήματα και μηνύματα που προκαλούν σκέψεις και συζητήσεις. Το φως της τέχνης μας καλεί να κοιτάξουμε πιο βαθιά, πέρα από την επιφάνεια, και να συνδεθούμε με τον εσωτερικό μας κόσμο και τον κόσμο γύρω μας.
Στο τέλος, το φως – είτε φυσικό, είτε μεταφορικό, είτε εννοιολογικό – είναι αυτό που μας οδηγεί στη γνώση, στη δημιουργία, στην αλήθεια και, τελικά, στην ελευθερία.
Γιάννης Σταμενίτης
_ Μα! Ο mr Post Fluxus τι θα έγραφε για αυτό το θέμα;
Το Φως ως Ψευδαίσθηση και Ανατροπή: Μια Fluxus Προσέγγιση
"Το φως είναι μια ψευδαίσθηση. Κυριολεκτικά, το φως δεν είναι τίποτα χωρίς το σκοτάδι. Είναι ένα παιχνίδι αντίθεσης. Η μεταφορά του φωτός ως γνώση είναι απλοϊκή – ποιος αποφασίζει τι θεωρείται γνώση; Και ποιος φωτίζει αυτή τη γνώση; Η τέχνη δεν χρειάζεται φως, γιατί δεν βασίζεται στην αποκάλυψη αλλά στην ανατροπή. Το φως της τέχνης, όπως το ονομάζεις, είναι η κατασκευή μιας φθαρτής ανθρώπινης ανάγκης για κατανόηση και νόημα.
Ο καλλιτέχνης δεν φωτίζει τίποτα, αλλά ανοίγει ρωγμές στις ήδη δομημένες αφηγήσεις. Το πραγματικό φως είναι η διάλυση των κατηγοριών και των βεβαιοτήτων. Το φως είναι δράση, κίνηση, μια παρεμβολή στο κατεστημένο, ένα συμβάν. Δεν είναι εργαλείο αναγνώρισης, αλλά εργαλείο σύγχυσης. Μέσα από το χάος γεννιέται το φως – όχι με σκοπό να φωτίσει, αλλά για να διαλύσει κάθε σταθερότητα που προσπαθεί να το συγκρατήσει."
Το Fluxus αντιλαμβάνεται το φως περισσότερο ως ένα στοιχείο που ρίχνει στο κενό την ιδέα της συμβατικής τέχνης και φέρνει την ανατροπή ως κεντρικό στοιχείο της δημιουργίας.
Mr. Post Fluxus
