Κενόδοξοι Ήρωες και Φαντάσματα της Αντίστασης
Κενόδοξοι άνθρωποι που ντύνονται «ήρωες» ενώ παραμένουν δέσμιοι της δικής τους κενότητας, προσπαθώντας να επιβάλουν έναν εκφυλισμένο πατριωτισμό που δεν στηρίζεται σε αρχές αλλά σε προσωπικά και πολιτικά οφέλη.Στην Ελλάδα, πράγματι, υπάρχει μια ιδιομορφία όπου συγκεκριμένα άτομα ή ομάδες, αν και υιοθετούν εξτρεμιστική ρητορική και πρακτικές, επιμένουν να αυτοπροσδιορίζονται ως «πατριώτες» ή και «αντιφασίστες». Αυτή η αντίφαση συχνά προκαλεί σύγχυση στην κοινή γνώμη, καθώς δεν συμβαδίζει με την ιστορική και κοινωνική συνείδηση γύρω από την έννοια του φασισμού.
Μία πιθανή εξήγηση είναι η παρανόηση ή η εσκεμμένη διαστρέβλωση των όρων και των ιδεών γύρω από το φασισμό και τον ναζισμό. Οι όροι έχουν γίνει εργαλεία σε πολιτικές αντιπαραθέσεις, συχνά για να κερδίσουν συμπάθειες ή να ξεγελάσουν κοινό που αναζητά αίσθημα «αντίστασης». Η ελληνική κοινωνία κουβαλά την ιστορική μνήμη της γερμανικής κατοχής και του αγώνα της αντίστασης, η οποία έχει καταγραφεί και ενισχύει μια συλλογική, αντιναζιστική ταυτότητα. Αυτή η ταυτότητα, όμως, ενίοτε χρησιμοποιείται για να αποκρύψει τις πραγματικές προθέσεις και να παραπλανήσει το κοινό.
Πιθανώς, η κατάσταση αυτή φανερώνει τον τρόπο με τον οποίο οι ιδεολογίες μπορούν να αλλοιωθούν όταν χρησιμοποιούνται από ομάδες με ιδιοτελή κίνητρα, γεγονός που τελικά αφήνει τους πολίτες να αναρωτιούνται για τις πραγματικές προθέσεις όσων δηλώνουν «αντιφασίστες» και πατριώτες.
"Τίτλος: Πατριώτες του Κανενός"
Δυο μπότες βαριές, καλογυαλισμένες
και μια σημαία άσπιλη σε μια γωνία.
Κραυγάζουν «αντίσταση», σφιγμένα γυμνασμένα σαγόνια
στους καθρέφτες του πουθενά.
Τι αντίσταση όμως;
Στην Ελλάδα, λέει, είμαστε γεννημένοι για την αντίσταση.
Κι αν δεν έχουμε τι να αντισταθούμε, θα φτιάξουμε ένα φάντασμα.
Ντύνεται το φάντασμα με τις λάθος μνήμες, τις μισές αλήθειες,
για να τυλίξει το ψέμα, να μη φαίνεται,
για να βαφτεί το αληθινό, να μη ματώνει.
Μα σάπια βήματα δεν ακούγονται πια.
Δεν φωνάζουν, απλά γελάνε.
Γελάνε δυνατά, όσο κανένας δεν ακούει πια.
Mr Post Fluxus
