Κλάψε, ίσως να είναι το μοναδικό μέσα σου που είναι ακόμα πραγματικό
Η φράση αναδεικνύει τη σύνδεση ανάμεσα στα αυθεντικά ανθρώπινα συναισθήματα και την πραγματικότητα. Αυτή η φράση μπορεί να χρησιμεύσει ως αφετηρία για να εξετάσουμε τη διαφορά μεταξύ της πραγματικής τέχνης και της τέχνης που δημιουργείται από την τεχνητή νοημοσύνη (ΑΙ).Η πραγματική τέχνη και η ανθρώπινη έκφραση
Η πραγματική τέχνη, αυτή που δημιουργείται από την ανθρώπινη δραστηριότητα, είναι άμεσα συνδεδεμένη με τα συναισθήματα, τις εμπειρίες και τις αντιλήψεις του δημιουργού της. Η καλλιτεχνική διαδικασία είναι για πολλούς ανθρώπους μια μορφή έκφρασης που επιτρέπει την εκτόνωση συναισθημάτων, την επεξεργασία εμπειριών και την επικοινωνία ιδεών που μπορεί να είναι δύσκολο να διατυπωθούν με λόγια. Κάθε έργο τέχνης φέρει τη σφραγίδα της προσωπικότητας και των συναισθημάτων του καλλιτέχνη, δημιουργώντας μια άμεση και αυθεντική σύνδεση με τον θεατή.
Τα δάκρυα, όπως αναφέρει η φράση, μπορούν να θεωρηθούν μια από τις πιο αληθινές και ακατέργαστες εκδηλώσεις συναισθημάτων. Όταν κάποιος κλαίει, εκφράζει κάτι αληθινό και βαθύ, κάτι που βρίσκεται στον πυρήνα της ανθρώπινης εμπειρίας. Η τέχνη που δημιουργείται από αυτή την πηγή είναι, λοιπόν, μια γνήσια αντανάκλαση του ανθρώπινου ψυχισμού και της ανθρώπινης κατάστασης.
Η τέχνη της ΑΙ
Από την άλλη πλευρά, η τέχνη που δημιουργείται από την τεχνητή νοημοσύνη είναι προϊόν αλγορίθμων και δεδομένων. Η ΑΙ αναλύει τεράστιες ποσότητες δεδομένων, μαθαίνει από αυτά και παράγει έργα τέχνης που μπορούν να είναι αισθητικά εντυπωσιακά και τεχνικά άρτια. Ωστόσο, αυτή η μορφή τέχνης στερείται της άμεσης ανθρώπινης συναισθηματικής συμμετοχής.
Η ΑΙ δημιουργεί τέχνη βάσει μοτίβων και κανόνων που έχει μάθει, χωρίς να βιώνει τα συναισθήματα που συνοδεύουν την ανθρώπινη δημιουργική διαδικασία. Αν και μπορεί να μιμείται τα ανθρώπινα συναισθήματα και να δημιουργεί έργα που προκαλούν συναισθηματικές αντιδράσεις, η ίδια η ΑΙ δεν έχει συναισθήματα. Η τέχνη της είναι το αποτέλεσμα της ανάλυσης και της σύνθεσης δεδομένων, και όχι της προσωπικής εμπειρίας ή της συναισθηματικής ανάγκης για έκφραση.
Η σύγκριση και η συνύπαρξη
Η τέχνη της ΑΙ μπορεί να θεωρηθεί ως μια νέα μορφή δημιουργίας που αξιοποιεί τις τεχνολογικές δυνατότητες του σύγχρονου κόσμου. Μπορεί να συμπληρώνει την ανθρώπινη τέχνη, να προσφέρει νέες προοπτικές και να διευρύνει τα όρια του τι θεωρείται τέχνη. Ωστόσο, δεν μπορεί να αντικαταστήσει την ανθρώπινη δημιουργικότητα και το συναισθηματικό βάθος που φέρει η τέχνη που παράγεται από ανθρώπους.
Στο πλαίσιο της φράσης «Κλάψε, ίσως να είναι το μοναδικό μέσα σου που είναι ακόμα πραγματικό», μπορούμε να δούμε την ανθρώπινη τέχνη ως ένα παράδειγμα της αληθινής ανθρώπινης έκφρασης, ενώ η τέχνη της ΑΙ μπορεί να θεωρηθεί ως μια αντανάκλαση της ικανότητας του ανθρώπου να δημιουργεί μέσω της τεχνολογίας, αλλά χωρίς τη συναισθηματική αυθεντικότητα που χαρακτηρίζει την ανθρώπινη εμπειρία.
Η πραγματική τέχνη και η τέχνη της ΑΙ αντιπροσωπεύουν δύο διαφορετικές προσεγγίσεις στη δημιουργία. Η πραγματική τέχνη είναι βαθιά συνδεδεμένη με τα ανθρώπινα συναισθήματα και τις εμπειρίες, ενώ η τέχνη της ΑΙ είναι προϊόν τεχνολογικής προόδου και ανάλυσης δεδομένων. Και οι δύο μορφές έχουν τη δική τους αξία και συμβάλλουν στη διεύρυνση των ορίων της τέχνης, αλλά η πραγματική τέχνη παραμένει μια μοναδική αντανάκλαση της ανθρώπινης ψυχής και του τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος.
Έργο του Γιάννη Σταμενίτη
Φωτοχαρακτική
"Υπολείμματα Από Ναυάγια" / "Flotsam And Jetsam"
2021
