Εγώ ο δάσκαλος! Τι θα έγραφα ως γονιός σε εμένα…

 


Εγώ ο δάσκαλος! Τι θα έγραφα ως γονιός σε εμένα…

_Τι όμορφα που θα ήταν αν τα παιδιά στο σχολείο μάθαιναν λέξεις όπως σεβασμός, συνεργασία, προσπάθεια, ενθουσιασμό, αλληλεγγύη, ενσυναίσθηση, να μάθαιναν να αγαπάνε το διαφορετικό και να το σέβονται, να αγωνίζονται για τα όνειρά τους και τις ιδέες τους, να μάθαιναν να περνούν ευχάριστα, να αγαπούν και να θέλουν να έρθουν στο σχολείο. ΟΧΙ να το μισούν και να μην θέλουν να έρχονται σε αυτό. ΟΧΙ να τα τραβάμε οι γονείς με το ζόρι και με κλάματα, αλλά με χαμόγελο και χαρά, με αγάπη για την μάθηση και την διαφορετικότητα, να έρχονται στο σχολείο δάσκαλε!

Γιατί ως γονιός και δάσκαλος θεωρώ πως το σχολείο είναι ένας τόπος συνεύρεσης που είναι περισσότερο σημαντικός από την βαθμολογία και την κατάταξή τους σε άριστους, μέτριους, καλούς και κακούς μαθητές, μαθήτριες. Θα έπρεπε να έχει μεγαλύτερο βάρος η ΑΞΙΑ του παιδιού και η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ του μαθητή, μαθήτριας, σε μια κοινωνία που οι αξίες καταρρέουν και αγοράζονται, από ότι οι βαθμοί του τριμήνου και η επίδοση βαθμολογίας. Τι κι αν κάνουν λάθη στον πολλαπλασιασμό, τι κι αν δεν έχουν σωστή ορθογραφία, τι κι αν δεν μάθουν ιστορία, ονόματα και ημερομηνίες, η προσπάθεια θα πρέπει να είναι το κίνητρο, ο ενθουσιασμός και η διασκέδαση θα πρέπει να είναι ο στόχος. Να μαθαίνουν και να βελτιώνονται μέσα από το παιχνίδι με τρόπο δημιουργικό και διασκεδαστικό.

Η προσέγγισή στην εκπαίδευση των παιδιών οφείλει δάσκαλε να είναι εξαιρετικά θετική και να εστιάζει στην ανάπτυξη όχι μόνο των ακαδημαϊκών δεξιοτήτων αλλά και των κοινωνικών αλλά και συναισθηματικών πτυχών τους. Να δίνετε έμφαση σε αξίες όπως ο σεβασμός, η συνεργασία, η προσπάθεια, ο ενθουσιασμός, η αλληλεγγύη, και η ενσυναίσθηση, που είναι κρίσιμες για την ευημερία και την επιτυχία τους στη ζωή.

Να τονίζετε η σημασία του να αγαπούν τη διαφορετικότητα και να αγωνίζονται για τα όνειρά τους, υπογραμμίζοντας την αξία της ατομικότητας και της δημιουργικότητας. Επιπλέον να εκφράζεται η άποψη ότι η ψυχολογία του μαθητή, μαθήτριας θα πρέπει να έχει μεγαλύτερο βάρος από τη βαθμολογία, προωθώντας έτσι σε ένα θετικό περιβάλλον μάθησης.

Τονίζοντας τη σημασία της προσπάθειας, του ενθουσιασμού, και της διασκέδασης ως στόχους, να προάγετε μια προσέγγιση που ενθαρρύνει τα παιδιά να αντιμετωπίζουν τα λάθη τους ως μέρος της μάθησης και να αναπτύσσουν την αυτοπεποίθηση τους.
Συνολικά, η προσέγγισή θα πρέπει να δημιουργεί ένα θετικό κλίμα στο σχολείο και να ενθαρρύνει την ανάπτυξη τόσο των πνευματικών όσο και των συναισθηματικών πτυχών των παιδιών.

Οι μαθητές δεν θα έπρεπε να είναι ονόματα με βαθμούς, αλλά να είναι ιστορίες.
Αυτή η φράση προτείνει ότι οι μαθητές δεν περιορίζονται απλά σε στατιστικούς βαθμούς, αλλά είναι μοναδικές ιστορίες με δικές τους εμπειρίες, προσόντα και προσωπικότητες. Αντί να τους αξιολογούμε μόνο με βάση τις επιδόσεις τους, θα πρέπει να εξετάζουμε τη ζωή τους, τις προσπάθειες τους, τις δυσκολίες που έχουν αντιμετωπίσει και τον τρόπο με τον οποίο εξελίσσονται ως άνθρωποι.
Η έμφαση αυτή μπορεί να ενθαρρύνει την κατανόηση, την υποστήριξη και την ανάπτυξη των μαθητών όχι μόνο από τη σκοπιά των επιδόσεων τους, αλλά και από τη σκοπιά των προσωπικών τους εμπειριών.

Γιάννης Σταμενίτης δάσκαλος εικαστικών στο δημοτικό σχολείο