Η αφόρητη πολυλογία του Mr Post Fluxus
Κοινωνική σφαίρα. Δύο λέξεις, βαρύγδουπες, που περιγράφουν ένα θέατρο του παραλόγου. Η κοινωνία μας — και μιλάω για όλους εμάς, τους καθημερινούς ηθοποιούς σε αυτή τη σκηνή — έχει καταφέρει να δημιουργήσει μια καλοστημένη παγίδα. Μια παγίδα που σε κλείνει σε ταξικά κουτιά, σε διαχωρίζει, σε κρίνει πριν προλάβεις να πεις "γεια". Και εδώ μπαίνει ο Mr Post Fluxus.
«Γιατί τόση φλυαρία, Mr Post Fluxus;» θα ρωτήσει κάποιος. Γιατί, φίλε μου, η φλυαρία δεν είναι παρά το σκάλισμα της επιφάνειας. Κάτω από τα λόγια, υπάρχει η αλήθεια. Κάτω από το “φαίνεσθαι”, υπάρχει το “είναι”. Και το “είναι” αυτού του κόσμου είναι το εξής: ζούμε σε μια κοινωνία που μας διδάσκει ότι η αποτυχία είναι ντροπή, ότι ο πλούτος ισοδυναμεί με αξία και ότι η ευαισθησία είναι αδυναμία.
Ο Mr Post Fluxus, όμως, πιστεύει ότι η ευαισθησία είναι η πραγματική επανάσταση. Όταν κοιτάς το παιδί που πεινάει, τον άστεγο που ζητάει βοήθεια, τον συνάνθρωπό σου που παλεύει να αναπνεύσει, η καρδιά σου χτυπάει δυνατά. Αυτό το χτύπημα δεν είναι αδυναμία. Είναι δύναμη. Είναι η απόδειξη ότι ζεις. Ότι μπορείς να νιώσεις.
Αλλά πώς ξεφεύγεις από το αδιέξοδο; Πώς λες «αρκετά» στις αγκυλώσεις; Η απάντηση είναι απλή: Ενώνεις τα χέρια σου με τους άλλους. Βρίσκεις κοινότητες. Βρίσκεις ανθρώπους που πιστεύουν στην αλλαγή. Δημιουργείς την αλλαγή. Δεν περιμένεις να έρθει από πάνω. Η αλλαγή δεν είναι προνόμιο των ισχυρών. Είναι δικαίωμα των πολλών.
Στο τέλος της ημέρας, ο Mr Post Fluxus δεν είναι εδώ για να δώσει λύσεις. Είναι εδώ για να υπενθυμίσει ότι η αλλαγή ξεκινάει από μέσα μας. Από το θάρρος να μιλήσουμε, να δράσουμε, να αγαπήσουμε.
«Η κοινωνία θα σου δώσει πάντα έναν λόγο να σωπάσεις. Μη σωπαίνεις. Κάθε λέξη που βγαίνει από την καρδιά σου είναι ένα βήμα πιο κοντά σε έναν κόσμο που αξίζει να ζήσεις.»
