Το έχουμε φάει από παλιά και δε θυμόμαστε και τίποτα
Από μικροί μάθαμε να τρώμε αμάσητα ό,τι μας σερβίρεται. Είτε ήταν η ιστορία της χώρας μας, είτε τα ιδανικά της κοινωνίας, είτε το τι σημαίνει «καλή ζωή». Μεγαλώσαμε μ’ έναν κόσμο που μας έμαθε να πιστεύουμε ότι υπάρχει μόνο ένα πιάτο στο τραπέζι, και αυτό είναι το «σωστό».
Αλλά αλήθεια, τι τρώμε; Μας το σερβίρουν ξαναζεσταμένο και κακομαγειρεμένο από την προηγούμενη γενιά. Είναι το γεύμα της υποταγής, της προσαρμογής και της σιωπής. Το έχουμε φάει τόσες φορές, που δεν θυμόμαστε πια τη γεύση του. Έχουμε μουδιάσει.
Το «φαΐ» μας σήμερα περιέχει λίγο φόβο, λίγο θυμό, μια δόση αδιαφορίας, και για επίγευση, μια στάλα ανευθυνότητας. Δεν χορταίνουμε ποτέ.
Αλλά υπάρχει ελπίδα. Γιατί, όπως κάθε μάγειρας που σέβεται τον εαυτό του, μπορούμε να μάθουμε να φτιάχνουμε το δικό μας πιάτο. Με φρέσκα υλικά, από επιλογές και αξίες που διαλέξαμε εμείς, όχι που μας επέβαλαν. Και ας θυμηθούμε: η πραγματική αλλαγή ξεκινάει από το τι αποφασίζεις να καταπιείς.
«Η γεύση της ζωής δεν είναι στο πιάτο που σου δίνουν, αλλά σ’ εκείνο που φτιάχνεις μόνος σου.»
Mr Post Fluxus
Εικόνα, δάνειο από το διαδίκτυο.
