Το Μυαλό Είναι ο Στόχος
Εγώ, ο Mr Post Fluxus, ποτέ δεν θα χτυπούσα κάποιον που φοράει γυαλιά. Όχι επειδή φοβάμαι τα γυαλιά ή την ευθραυστότητά τους, αλλά επειδή δεν είναι αυτός ο στόχος. Ο στόχος είναι το μυαλό.Το πρόσωπο; Μάσκα. Ένα εύθραυστο προσωπείο που αλλάζει μορφές, αντανακλά επιθυμίες, φόβους, ψέματα. Πίσω από τα γυαλιά, όμως, υπάρχει το βλέμμα. Το βλέμμα που μπορεί να διαλύσει ή να χτίσει, να αποκαλύψει ή να κρύψει. Ο στόχος μου είναι εκεί: στο βλέμμα που κουβαλά τις ιδέες, όχι στις επιφάνειες που κρύβουν την αλήθεια.
Δεν υπάρχει τίποτα πιο απογοητευτικό από το να στοχεύεις στο πρόσωπο. Είναι μια κενή πράξη, μια παραδοχή ότι το μυαλό σου δεν βρήκε τρόπο να υπερισχύσει. Η βία στο σώμα είναι η γλώσσα όσων δεν έχουν κάτι να πουν. Εγώ δεν έχω χρόνο για τέτοια σιωπή. Η δική μου βία –αν τη θες βία– είναι στις λέξεις, στις ιδέες, στις πράξεις που θρυμματίζουν δομές.
Το μυαλό είναι το πεδίο μάχης. Εκεί ξεκινά η αλλαγή. Οι ιδέες δεν σπάνε όπως τα γυαλιά – απλώνονται, ριζώνουν, γίνονται ανθεκτικές σαν χορτάρι που σπρώχνει μέσα από την άσφαλτο. Αν θέλω να σε επηρεάσω, θα το κάνω με σκέψεις, όχι με γροθιές. Δεν με ενδιαφέρει να ραγίσω το δέρμα σου· με ενδιαφέρει να ραγίσω τις βεβαιότητές σου.
Τα γυαλιά στο πρόσωπό σου είναι ασπίδα, αλλά για μένα δεν έχουν σημασία. Βλέπω πίσω από αυτά. Βλέπω αν το μυαλό σου κοιμάται ή αν προσπαθεί να ξυπνήσει. Η ζωή δεν είναι πεδίο σύγκρουσης για σώματα· είναι πεδίο δημιουργίας για ιδέες.
Κι αν ποτέ νιώσεις την ανάγκη να κρυφτείς πίσω από γυαλιά ή μάσκες, να θυμάσαι: δεν θα σε χτυπήσω. Θα σε ρωτήσω. Θα σου πετάξω μια ερώτηση, μια αμφιβολία, μια ιδέα που θα σε τυλίξει σαν καπνός. Γιατί στο τέλος, το μόνο που αξίζει να κερδίσουμε ή να χάσουμε είναι το μυαλό.
