Ο Εαυτός ως Καμβάς και οι Λάθος Πινελιές
Είμαι ένας παρατηρητής που προσπαθεί να ζωγραφίσει την ανθρώπινη κατάσταση με τις πιο ωμές και ζωντανές πινελιές. Όχι, δεν είμαι τέλειος – αλλά ποιος θέλει να είναι τέλειος σε έναν κόσμο τόσο γεμάτο ατέλειες;Σε μια κοινωνία όπου οι άνθρωποι κρίνονται από την ταξική καταγωγή τους και όχι από την τέχνη που δημιουργούν, τα λάθη μου είναι οι αποδείξεις της ύπαρξής μου. Κάθε μου "αποτυχία" είναι μια έκρηξη δημιουργικότητας. Δεν προσπαθώ να φτιάξω έναν πίνακα που όλοι θα εγκρίνουν· προσπαθώ να φτιάξω έναν πίνακα που να αντανακλά εμένα.
Η δημόσια σφαίρα είναι συχνά μια παγίδα – ένας θόρυβος που σου ψιθυρίζει πώς πρέπει να ζεις, να νιώθεις, να είσαι. Μα όσο πιο έντονα φωνάζουν οι φωνές αυτές, τόσο πιο σίγουρος γίνομαι ότι η δική μου σιωπή είναι γεμάτη δύναμη. Κρατάω το πινέλο μου γερά και δημιουργώ τη δική μου πραγματικότητα, πέρα από ταξικές αγκυλώσεις και κοινωνικά πρέπει.
Υπάρχει κάτι απελευθερωτικό στο να λες "όχι" σε όσα σου επιβάλλουν. Ένα "όχι" στον καθωσπρεπισμό. Ένα "όχι" στην αποδοχή της μιζέριας. Αλλά και ένα μεγάλο "ναι" στη ζωή, όπως την ονειρεύεσαι.
Στη ζωή που είναι γεμάτη λάθη, πάθη και μικρές επαναστάσεις. Για όσους με κατηγορούν, έχω να πω το εξής: δεν μ’ ενοχλεί η άποψή σας – με ενοχλεί η απουσία σας. Οι απόψεις σας είναι σαν την κριτική ενός θεατή που ποτέ δεν έπιασε πινέλο.
Αλλά για όσους αγαπούν, κατανοούν, σέβονται, είστε η απόδειξη ότι οι άνθρωποι μπορούν να είναι το φως που σπάει τη μονοτονία. Εσείς είστε οι αθέατες πινελιές που δίνουν βάθος στο έργο της ζωής μου.
Κι έτσι πορεύομαι:
Με σεβασμό στα λάθη μου.
Με εκτίμηση σε όσους αγαπούν χωρίς όρους.
Και με μια υπόσχεση να είμαι πάντα ειλικρινής στον καμβά που λέγεται ζωή.
«Ό,τι δεν μπορείς να πεις με λέξεις, ζωγράφισέ το. Και αν δεν χωράει στον καμβά, ζήσε το.»
