19 Μαΐου / Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων
Η 19η Μαΐου δεν είναι απλώς μια ημερομηνία. Είναι μνήμη. Είναι πληγή που ακόμα πονά. Είναι το πένθος για τις 353.000 ψυχές που εξοντώθηκαν ανελέητα. Είναι η φωνή αυτών που χάθηκαν χωρίς τάφο, χωρίς δικαίωση. Είναι όμως και η αντοχή αυτών που επιβίωσαν, που ξεριζώθηκαν και έσπειραν ξανά τις ρίζες τους στην Ελλάδα.
Από το 1914 έως το 1923, στον Πόντο του Εύξεινου Πόντου, συντελέστηκε μια από τις πιο σκοτεινές σελίδες της ανθρώπινης ιστορίας. Ο διωγμός, η πείνα, οι πορείες θανάτου, οι μαζικές εκτελέσεις και η καταστροφή χωριών και πολιτισμού είχαν έναν σκοπό, την εξόντωση του ποντιακού ελληνισμού από τη γη των προγόνων του.
Αυτή η γενοκτονία δεν είναι μόνο υπόθεση των Ποντίων. Είναι μια ιστορική αλήθεια που αφορά όλη την ανθρωπότητα. Όταν η ιστορία ξεχνιέται, τότε επαναλαμβάνεται. Γι' αυτό και η μνήμη δεν είναι πράξη παρελθοντική, είναι αντίσταση, είναι ευθύνη.
Η ποντιακή ταυτότητα δεν χάθηκε. Μεταφέρθηκε από γενιά σε γενιά, μέσα από τα τραγούδια, τις λύρες, τις λέξεις, τις προσευχές, τις γιορτές και τους αγώνες. Από τον ξεριζωμό γεννήθηκε η αναγέννηση. Ο Πόντος μπορεί να είναι σήμερα μακριά, αλλά ζει μέσα σε κάθε απόγονο, σε κάθε άνθρωπο που τιμά τη μνήμη και απαιτεί δικαίωση.
Σήμερα, δεν θυμόμαστε απλώς. Υψώνουμε τη φωνή. Τιμούμε, αναγνωρίζουμε, διεκδικούμε. Για την Ιστορία. Για τη Δικαιοσύνη. Για να μη συμβεί ποτέ ξανά.
Αιωνία η μνήμη των θυμάτων. Ζωντανή η φλόγα της Μνήμης.
