Σαν σήμερα, στις 10 Απριλίου 1919, έπεφτε νεκρός ο μεγάλος επαναστάτης της μεξικανικής επανάστασης, Εμιλιάνο Ζαπάτα Σαλαζάρ. Ένας άνθρωπος που γεννήθηκε από τη γη και για τη γη πολέμησε, μέχρι την τελευταία του ανάσα.
Ο Ζαπάτα δεν ήταν απλώς ένας στρατιωτικός ηγέτης ή ένας ακόμα ήρωας της ιστορίας. Ήταν η φωνή των φτωχών αγροτών, η ψυχή των ιθαγενών κοινοτήτων, το ανάστημα της αντίστασης απέναντι στην αδικία, την καταπίεση και την εκμετάλλευση της γης από τους ισχυρούς.
Με το σύνθημα "Tierra y Libertad" – Γη και Ελευθερία – έγινε σύμβολο για χιλιάδες αγρότες που ζούσαν χωρίς δικαιώματα πάνω στη γη που καλλιεργούσαν αιώνες. Πίστευε ακράδαντα πως η επανάσταση δεν είχε νόημα αν δεν εξασφάλιζε στον λαό την αυτονομία, την αξιοπρέπεια και τη γη.
Ο Ζαπάτα δεν συμβιβάστηκε ποτέ. Δεν υπέκυψε σε ψεύτικες υποσχέσεις. Αρνήθηκε κάθε εξουσία που δεν υπηρετούσε τον λαό. Κι αυτό τον έκανε επικίνδυνο για τα καθεστώτα. Σαν σήμερα, τον προσκάλεσαν υποκριτικά σε ειρηνικές διαπραγματεύσεις και του έστησαν ενέδρα. Έπεσε προδομένος, αλλά όχι νικημένος.
Η μορφή του παραμένει ζωντανή σε τοιχογραφίες, τραγούδια, πορείες και εξεγέρσεις. Από την επανάσταση του 1910 μέχρι τους Ζαπατίστας της Τσιάπας στις δεκαετίες που ακολούθησαν, το όνομά του είναι κραυγή.
Σαν σήμερα θυμόμαστε: Ο Ζαπάτα δεν πέθανε. Τον σκοτώσανε, αλλά δεν τον νικήσανε.
Γιατί όπου υπάρχει αδικία, φτώχεια, καταπίεση, εκεί η σκιά του σηκώνεται ξανά.
Και μαζί της, σηκώνεται και ο λαός.
Εικόνα:
"PORTRET OF EMILIANO ZAPATA"
Ψηφιακή αποτύπωση
2009
έργο του Γιάννη Σταμενίτη
