ΤΟ ΤΙΜΗΜΑ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ
Όσο περισσότερο διαβάζεις, ενημερώνεσαι, μελετάς, όσο βαθύτερα σκάβεις κάτω από την επιφάνεια των πραγμάτων και καλλιεργείς την επιστημονική σου σκέψη, τόσο περισσότερο εύχεσαι να μην είχες ξεκινήσει ποτέ αυτό το ταξίδι της διανόησης.Κάθε απάντηση γεννά δέκα καινούργια ερωτήματα, κάθε βεβαιότητα καταρρέει μπροστά σε μια νέα αμφιβολία, κάθε τι που νόμιζες πως καταλάβαινες αποκτά ξαφνικά μια δεύτερη, τρίτη και τέταρτη ανάγνωση.
Τότε είναι που αρχίζεις να βλέπεις, την εξουσία πίσω από τις λέξεις, την ιδεολογία πίσω από την ενημέρωση, τα συμφέροντα πίσω από τις καλές προθέσεις, την κατασκευή πίσω από τις βεβαιότητες. Ανακαλύπτεις πόσες φορές υπερασπίστηκες πράγματα που δεν γνώριζες πραγματικά και πόσες φορές αποκάλεσες αλήθεια αυτό που απλώς σε βόλευε να πιστεύεις.
Το χειρότερο όμως είναι πως δεν μπορείς πια να τα ξεμάθεις. Η γνώση δεν σου χαρίζει απαραίτητα γαλήνη, συχνά σου αφαιρεί την πολυτέλεια της αθωότητας, σε αναγκάζει να αμφισβητήσεις ακόμη και τον ίδιο σου τον εαυτό, σε ξεβολεύει, σε απομονώνει, σε κάνει να αισθάνεσαι ξένος μέσα σε συζητήσεις όπου όλοι έχουν έτοιμες απαντήσεις και κανείς δεν αντέχει μια πραγματική ερώτηση. Κι εκεί που νόμιζες πως μορφωνόσουν για να καταλάβεις τον κόσμο, καταλήγεις να αναρωτιέσαι αν ο κόσμος θέλει πραγματικά να γίνει κατανοητός ή αν απλώς χρειάζεται ανθρώπους που θα επαναλαμβάνουν όσα τους έμαθαν χωρίς να ενοχλούν την κανονικότητα. Τελικά η διανόηση δεν είναι διακόσμηση του μυαλού, είναι αυτοαναίρεση, είναι η γενναιότητα να γκρεμίζεις ακόμη και τα είδωλα που έχτισες με τα ίδια σου τα χέρια.
Κι όμως, συνεχίζεις, πιστεύεις πως κάποτε θα τα μάθεις όλα, ίσως επειδή κατάλαβες πως η μεγαλύτερη ήττα δεν είναι να μην ανακαλύψεις ποτέ την αλήθεια, αλλά να πάψεις να την αναζητάς επειδή φοβάσαι τι μπορεί να σου αποκαλύψει.
Διάβαζε, μελέτα, αμφισβήτησε, ξήλωσε όλες τις βεβαιότητές σου, μην προσκυνάς ούτε τους δασκάλους σου, ούτε τα βιβλία σου, ούτε τον ίδιο σου τον εαυτό.
Όταν στο τέλος απογυμνωθείς και φτάσεις στο σημείο να μην είσαι σίγουρος για τίποτα, μην πανικοβληθείς. Ίσως τότε να αρχίζεις επιτέλους να σκέφτεσαι.
Mr Post Fluxus
