Ο Δάσκαλος και ο Στρατιωτικός


Ο Δάσκαλος και ο Στρατιωτικός

Ο δάσκαλος κρατά κιμωλία, ο στρατιωτικός όπλο. Κι όμως, και οι δύο πιστεύουν πως υπηρετούν το ίδιο πράγμα, την Πατρίδα. Μόνο που ο πρώτος τη βλέπει σαν παιδί που πρέπει να μάθει, ο δεύτερος σαν τείχος που πρέπει να μείνει όρθιο.

Ο δάσκαλος προσπαθεί να φέρει την ουτοπία. Μοιράζει γνώση αντί για εντολές, ανοίγει βιβλία αντί για χάρτες συνόρων, ψιθυρίζει «όλοι ίσοι», εκεί που άλλοι φωνάζουν «όλοι εχθροί». Ξέρει πως η ειρήνη δεν έρχεται με διαταγή, αλλά με κατανόηση.

Ο στρατιωτικός συνεχίζει την δυστροπία που του φόρεσαν. Δεν είναι πάντα επιλογή του, είναι ο φόβος που τον διδάξανε σαν μάθημα πρώτης γραμμής. Φοβάται το άγνωστο, γιατί ποτέ δεν του είπαν ότι το άγνωστο είναι ο Άλλος, κι ο Άλλος είναι ο εαυτός του που δεν γνώρισε.

Ο δάσκαλος χτίζει πολιτισμό πάνω στην ειρήνη, ο στρατιωτικός φυλάει την ειρήνη πίσω από σκοπιές. Ο πρώτος σπέρνει τέχνη, ο δεύτερος θερίζει πειθαρχία. Κι ανάμεσά τους, ο άνθρωπος προσπαθεί να βρει τη φωνή του, εκεί όπου το μολύβι συναντά το σίδερο.

Ίσως μια μέρα, ο δάσκαλος και ο στρατιωτικός να καθίσουν στο ίδιο θρανίο. Να μάθουν ξανά απ’ την αρχή πως ο πολιτισμός δεν χρειάζεται σύνορα, μόνο ανθρώπους που θυμούνται να αγαπούν.

Mr Post Fluxus