war / no more trouble
Η ανθρωπότητα στέκεται ξανά μπροστά στον ίδιο καθρέφτη, έναν καθρέφτη γεμάτο καπνό, ερείπια και ψέματα. Κάπου πέφτουν βόμβες, κάπου καίγονται σπίτια, κάπου άνθρωποι τρέχουν να σωθούν. Και την ίδια στιγμή, σε άλλα σπίτια, σε άλλες πόλεις, οι οθόνες φωτίζουν σαλόνια. Τα δελτία ειδήσεων μετατρέπουν τον πόλεμο σε θέαμα και οι εικόνες περνούν γρήγορα, σαν να είναι απλώς άλλο ένα επεισόδιο μιας σειράς. Κι εμείς, καθηλωμένοι στους καναπέδες μας, τρώμε ποπ κορν και πίνουμε πορτοκαλάδα, λέγοντας στον εαυτό μας ότι όλα αυτά συμβαίνουν κάπου μακριά. Μακριά… μέχρι να πλησιάσουν.Γιατί κάθε πόλεμος ξεκινά πάντα με το ίδιο μεγάλο ψέμα. Τον ονομάζουν «άμυνα», τον ονομάζουν «ασφάλεια», τον ονομάζουν ακόμη και «ειρήνη». Πόλεμος στο όνομα της ειρήνης, η πιο παλιά και πιο βρώμικη απάτη της ιστορίας. Πίσω από τις λέξεις στέκονται τα ίδια πρόσωπα, κυβερνήσεις, στρατηγοί, εταιρείες όπλων, συμφέροντα που μυρίζουν κέρδος μέσα στον καπνό των εκρήξεων. Για αυτούς ο πόλεμος είναι επένδυση, είναι συμβόλαια, αγορές, γεωπολιτικά παιχνίδια. Για τους λαούς όμως είναι τάφοι.
Τα σκυλιά του πολέμου γρυλίζουν ξανά, δείχνοντας τα δόντια τους λυσσασμένα για εξουσία, για έλεγχο, για κέρδος. Δεν πολεμούν οι ίδιοι, στέλνουν άλλους να πεθάνουν. Και την ίδια στιγμή περιμένουν από τους λαούς να παρακολουθούν σιωπηλοί, από τους καναπέδες τους, σαν να πρόκειται για μια μακρινή ιστορία που δεν τους αφορά. Όμως η ιστορία έχει δείξει κάτι απλό και σκληρό, κανένας πόλεμος δεν σταματά από μόνος του. Σταματά μόνο όταν οι λαοί αρνηθούν να τον υπηρετήσουν.
Οι άνθρωποι δεν έχουν τίποτα να μοιράσουν μεταξύ τους. Δεν έχουν λόγο να σκοτωθούν. Οι μόνοι που έχουν λόγο είναι εκείνοι που μετρούν κέρδη πάνω από τα πτώματα. Γι’ αυτό η απάντηση δεν μπορεί να είναι η αδιαφορία. Η απάντηση πρέπει να είναι καθαρή και αδιαπραγμάτευτη: καμία δικαιολογία για τον πόλεμο, καμία ανοχή στα ψέματά του. Μόνο ειρήνη, γιατί κάθε άλλη επιλογή δεν είναι τίποτα περισσότερο από έναν ακόμη τάφο για την ανθρωπότητα.
Mr Post Fluxus
