Αντίο Καλοκαίρι

Αντίο Καλοκαίρι

Αντίο καλοκαίρι, εσύ που έρχεσαι πάντα σαν πρόσχημα ελευθερίας. Μεγάλες μέρες, μικρές νύχτες, θάλασσες γεμάτες παιδικές φωνές και σιωπές ενηλίκων που δεν ξέρουν πια πώς να παίξουν. Σ’ ευχαριστώ για το φως που μου χάρισες, αλλά και για τις σκιές που αποκάλυψες, εκεί, στα απογεύματα που μύριζαν αλμύρα και πεύκο, εκεί που τα μάτια κουβαλούσαν την κούραση μιας ολόκληρης χρονιάς.

Αντίο καλοκαίρι, ήσουν πάντα ένα διάλειμμα και μια ψευδαίσθηση, όχι για εμένα. Όλοι μιλούν για ανάπαυση, μα εγώ ξέρω πως κρύβεις και τις πληγές, τα εγκαύματα των σωμάτων, τις ουλές της ψυχής, τα λόγια που δεν ειπώθηκαν στις βεράντες με τα τζιτζίκια που δε σώπασαν. Ήσουν μια θάλασσα που δεν μπόρεσε να μας σώσει από τον εαυτό μας.

Αντίο καλοκαίρι, σε αποχαιρετώ χωρίς μελαγχολία, γιατί ξέρω πως η τέχνη δεν έχει εποχές. Οι φωνές που άφησες πίσω θα γίνουν κραυγές στον χειμώνα, οι εικόνες σου θα μπουν στα έργα μου σαν αποτυπώματα φωτιάς πάνω σε μαύρο καμβά, και καμένη γη. Δεν σε αποχαιρετώ σαν μια εποχή που έζησα και πέρασε, σε αποχαιρετώ σαν μνήμη που θα μου θυμίζει πάντα ότι η ζωή δεν είναι διακοπή αλλά συνέχεια.

Αντίο καλοκαίρι.
Θα σε συναντήσω ξανά μέσα στον άνεμο που φέρνει την μπουκαδούρα, ακόμα κι όταν θα χιονίζει.

Mr Post Fluxus