Απόγονοι χωρίς όνομα
Σε σένα τα λέω. Που κουνάς το δέντρο του γενεαλογικού
σου, μπας και πέσει καμιά δάφνη να τη βάλεις στο πέτο σου. Που φοράς τη σκιά
του προπάππου σου σαν μανδύα μεγαλείου, επειδή δεν έραψες ακόμα το δικό σου
πανωφόρι. Που νομίζεις πως η τιμή κληρονομείται σαν χωράφι, και δεν
καταλαβαίνεις πως οι αξίες δεν γράφονται σε συμβόλαια, ούτε σε ταυτότητες.
Όχι, δεν φταίς εσύ μόνο. Έτσι σε μάθαν. Να κρύβεσαι
πίσω απ’ τις λέξεις αίμα, παράδοση, ιστορία και πατρίς, θρησκεία, οικογένεια. Να περηφανεύεσαι για μάχες που δεν πολέμησες,
για ιδανικά που δεν ζεις, για τραύματα που δεν ένιωσες. Και το χειρότερο; Να
νιώθεις πως αξίζεις γι’ αυτό.
Αλλά κοίτα… Ο κόσμος καίγεται και εσύ φτιάχνεις σαλόνια
με προγιαγιάδες στα κάδρα. Τα παιδιά στα σχολεία πεινάνε ψυχή και μυαλό, κι εσύ
μαλώνεις για το ποιος είχε πιο αρχοντικό σόι. Οι δρόμοι γεμίζουν απελπισία και
ντροπή, και εσύ περιφέρεις τη γενιά σου σαν τρόπαιο. Δεν φταις εσύ μόνο. Έτσι
σε φύτεψαν. Μα αν δεν ξεριζώσεις τα αγκάθια της αυταπάτης, δεν θα φυτρώσει
τίποτα δικό σου.
Η καταγωγή είναι μνήμη. Η ζωή όμως είναι επιλογή. Η δράση. Η τρυφερότητα. Η
αντίσταση. Όχι μόνο με κραυγές, αλλά με πράξεις αγάπης. Μην περιμένεις να σου
δοθεί αξία. Δώσ’ την εσύ εκεί που δεν υπάρχει. Μη γίνεσαι συνένοχος στο μεγάλο
“τίποτα” που τυλίγεται με κορδέλες. Αν κάτι μας λείπει σήμερα, δεν είναι άλλοι
"απόγονοι". Μας λείπουν οι δημιουργοί. Αυτοί που σκίζουν τις ταμπέλες
και γράφουν με πόνο, με λάθη και τραύματα, το δικό τους όνομα στο χαρτί του
κόσμου. Μας λείπει η τρυφερότητα μέσα στο μίσος, η ποίηση στην τσιμεντένια
καθημερινότητα, το "μαζί" μέσα στον εγωισμό. Κι αν δεν είσαι σοφός,
γίνε περίεργος. Αν δεν είσαι ήρωας, γίνε άνθρωπος. Αν δεν είσαι επαναστάτης,
γίνε εκείνος που κάνει τη διαφορά στη σιωπή. Δεν έχει σημασία από πού έρχεσαι. Έχει σημασία ποιον δρόμο ανοίγεις
όταν όλοι οι άλλοι είναι κλειστοί.
Κοίτα πέρα, μακριά, για να δεις
πιο καθαρά το σήμερα. Άκου την ανάσα του παρόντος, σε καλεί. Μην μένεις
στάσιμος στο χθες, όσο κι αν σου φαίνεται ένδοξο ή ασφαλές. Το παρελθόν δεν
αλλάζει, αλλά μπορεί να σε αλλάξει, αν το διαβάσεις σωστά. Το αύριο όμως... Το
αύριο μπορείς να το γράψεις εσύ. Γύρνα την πλάτη στο "ήταν", και
δούλεψε με ό,τι έχεις στο "είναι". Κάνε τη σημερινή σου ζωή μεγαλείο,
όχι για το χειροκρότημα, αλλά για την αλήθεια. Γίνε εσύ το παράδειγμα. Όχι ο
καθρέφτης των άλλων, αλλά η σπίθα που θα ανάψει κάτι νέο. Γιατί ο κόσμος δεν
αλλάζει με “απογόνους”. Αλλάζει με παρόντες. Με εσένα.
Mr Post Fluxus
